Ինքներս մեզ ազատենք գերու կարգավիճակից

Կոնկրետ գերի ենք ընկել սրանց ձեռքը, դրա համար նախ ինքներս մեզ պիտի ազատենք մեր տներում գերու կարգավիճակից, ապա մտածենք Բաքվի գերիների մասին: Առանց առաջինի երկրորդն անհնար է:

Եթե անկեղծ՝ չեմ ուզում նոր տարին գա, վախենում եմ վատից վատագույնը այս ընթացքից: Չեմ ուզում տոնել ևս մեկ տարի, որը ազգիս ու պետությանս համար ավելի վատը պիտի լինի, քան՝ նախորդ տարին:

Վատատես չեմ, բայց սարսաղ երջանիկ ապուշ էլ չեմ: Հա, ու ես այս իրականության շրջանակներում նորմալ եմ համարում իմ մտքի վիճակը, ոչ թե նրանցը, ովքեր ասում են՝ դե կյանքը շարունակվում է, ի՞նչ կարող ենք անել: Չի՛ շարունակվում: Պատրանք է այդ միտքը: Կյանքը կանգ է առել մեզ համար այն օրից, երբ թույլ տվեցինք Արցախը հանձնող թշնամուն մնալ մեր իշախնության ղեկին:

Էլիզա Առաքելյան

Մեկնաբանություններ